Choď na obsah Choď na menu
 


Engeland bereikt nieuwe hoogten onder Tuchel met verbluffende 5-0 overwinning in Belgrado

Het Engelse Thomas Tuchel-tijdperk bereikte dinsdagavond een beslissend moment toen de Three Lions Servië met 5-0 versloegen in het Rajko Mitić-stadion. Hoewel Tuchels team al vier competitieve overwinningen op rij had behaald, was dit de eerste prestatie die echt als een doorbraak voelde – een prestatie die de gewaagde bewering van de manager bevestigde dat zijn team zich ontwikkelt tot een echte WK-kandidaat.

 

Ja, Servië staat momenteel 32e op de FIFA-wereldranglijst, en ja, hun aanvallende intentie was verrassend minimaal. Maar de heksenketel van Belgrado is zelden een vergevingsgezind podium, en Engeland's controle over het spel suggereerde dat ze eindelijk de reputatie van een getalenteerd maar onzeker team van zich afschudden. Tuchel, die vooraf had gezegd dat zijn spelers helderheid en moed moesten tonen, zag zijn woorden werkelijkheid worden na negentig minuten van intensiteit en doelgerichtheid.

 

Tuchels test en een ander Engeland

 

De uitdaging voor de Duitse coach was altijd al het overbrengen van autoriteit in wedstrijden onder druk – iets waar zijn voorganger Gareth Southgate vaak kritiek op kreeg omdat hij het op cruciale momenten niet aankon. Deze avond werd Tuchels blauwdruk zichtbaar. Engeland zette hoog druk, viel snel aan en verdedigde gedisciplineerd. Voor de supporters die in een Engeland tenue op de tribune zaten, was dit het soort voetbal waar ze al lang op wachtten.

 

Nieuwe namen speelden een belangrijke rol. Elliot Anderson controleerde het middenveld met scherpe passes naar voren. Noni Madueke's directe dribbels zorgden voor constante problemen langs de flanken. Morgan Rogers leek onverschrokken en orkestreerde Engeland's meest vloeiende acties in de eerste helft. Na een 2-0 overwinning op Andorra slechts enkele dagen eerder, was de reactie nadrukkelijk.

 

Doelstroom en diepte schitteren

 

Harry Kane opende de score in de 33e minuut met zijn 65e interland en zette daarmee de toon. Twee minuten later voegde Madueke een sublieme afronding toe. Na rust gingen de sluizen verder open. Ezri Konsa en Marc Guéhi – beiden centrale verdedigers – scoorden hun eerste Engelse doelpunten, met een rode kaart voor Nikola Milenković, die Kane gefrustreerd neerhaalde. Marcus Rashford maakte de nederlaag compleet met een penalty nadat Ollie Watkins in het strafschopgebied werd overklast, waarmee een einde kwam aan zijn twee jaar durende wachttijd op een interlandgoal.

 

Wat deze prestatie nog indrukwekkender maakte, was de afwezigheid van Jude Bellingham, Bukayo Saka en Cole Palmer door blessures. Tuchels mannen toonden nog steeds diepgang en saamhorigheid, een teken dat Engeland tegenslagen kan opvangen zonder ritme te verliezen. Voor een manager die slechts drie weken met deze groep had getraind, was de getoonde cohesie opmerkelijk.

 

Vijandige sfeer, duidelijke boodschap

 

De sfeer in Belgrado was zoals verwacht intens. Ondanks herhaalde waarschuwingen van de Servische voetbalbond galmden leuzen over het veld, terwijl groene lasers Engelse spelers aanvielen. De oproerpolitie werd opgeroepen tijdens ongeregeldheden op de tribunes. Toch bleef Engeland, ondanks alle vijandigheid, kalm.

 

Buiten het veld had Servië een turbulente week achter de rug. Politieke protesten vulden maandag de straten van Belgrado, het nationale basketbalteam verloor het EK tegen Finland en zelfs Novak Djokovic kwam tekort op de US Open. Tegen het einde van de wedstrijd had het voetbalteam hun zwaarste thuisnederlaag in de geschiedenis geleden, een avond die de sportieve somberheid van het land alleen maar verdiepte.

 

Tuchels oordeel

 

Voor Tuchel ging de overwinning over veel meer dan alleen doelpunten. "We hadden een fantastisch trainingskamp en vandaag zag ik een team dat werkte, druk zette, verdedigde en erin geloofde", blikte hij na afloop terug. "Het was teamwork in zijn puurste vorm. Hier komen en geen schot op doel toestaan, getuigt van toewijding."

 

De 240 meter lange tunnel waar de spelers voor de aftrap doorheen moesten, was bedoeld om de bezoekers te verontrusten. In plaats daarvan gebruikte Engeland het als een metafoor: er was wel degelijk licht aan het einde. Met dit soort prestaties zal het geloof in Tuchels project alleen maar sterker worden.

 

Vooruitkijken

 

De Engelse fans weten dat één avond in Belgrado geen garantie biedt voor glorie volgende zomer. Maar dit was een glimp van wat er bereikt kan worden als een heldere stijl en een rijke schakering van talent samenkomen. Het WK is nog maanden weg, maar als Tuchel deze identiteit verder kan ontwikkelen, kan Engeland eindelijk een einde maken aan hun lange wachten op zilverwerk.

 

En voor supporters die al vooruitkijken, is de kans groot dat de vraag naar het nieuwe goedkope voetbalshirts zal toenemen – niet alleen als fankleding, maar ook als symbool van optimisme.